Lubelskie

Lubelskie wyróżnia się dużą różnorodnością siedlisk — od suchszych, falistych lasów Roztocza po wilgotne i torfowe tereny Polesia. Roztocze słynie z borowików szlachetnych i kurek, natomiast Lasy Janowskie oraz Puszcza Solska z obfitych jesiennych wysypów podgrzybków i opieniek. Zróżnicowanie gleby i wilgotności sprawia, że sezon grzybowy jest tu stabilny i przewidywalny. To region ceniony przez grzybiarzy za naturalność, mniejsze przeludnienie lasów i wysoką jakość grzybów.

Najlepszy okres przypada na wrzesień, kiedy po letnich upałach wraca wilgoć, a temperatury stabilizują się na poziomie 12–16°C w dzień i 6–10°C w nocy. Kluczowe są opady rzędu 15–25 mm, po których grzyby pojawiają się już po kilku dniach. Roztocze, dzięki nieco wyższemu położeniu i lepszej retencji wilgoci, często rozpoczyna sezon nawet 5–7 dni wcześniej niż nizinne Polesie. W październiku dominują opieńki i podgrzybki, które potrafią owocować także po pierwszych przymrozkach.